شهرستان كاشان با وسعت 9647 كیلو متر مربع و جمعیت 335875 نفر از توابع
 
 استان اصفهان بوده و از نظر جمعیت دومین شهرستان این استان به حساب می ‌آید.
 
 كاشان دارای چهار بخش (مركزی، قمصر، نیاسر و برزك) بوده و دارای پنج شهر
 
 (كاشان، قمصر، نیاسر، جوشقان و برزك) می باشد.

اگر به شما بگویند كاشان یكی از اولین مراكز تشكیل تمدن انسانی بوده است، چندان
 
 تعجب نكیند. طبق حفاریات باستان شناسی در تپه های سیلك كاشان، سابقه حضور
 
 بشر در این منطقه به 5 تا هفت هزار سال پیش از میلاد باز می گردد. اما باید
 
 اذعان كرد كه تاریخ این شهر مملو از نابسامانی است:

در نیمه دوم قرن نهم و نیمه اول قرن دهم این شهر، شهرت بسیاری داشت و یك
 
 شهر پر جمعیت به شمار می رفت اما زلزله قرن دهم، كاشان و بازار آن را ویران
 
 كرد. در قرن 11 و در دوره صفویه برای دومین بار به همان درجه از ترقی نائل
 
 شد و مانند اصفهان با شهرتی بسیار همراه گردید، اما با بروز زلزله ای بسیار شدید
 
 در سال1192 هجری قمری دوباره ویران شد.

كاشان در زمان سلجوقیان رو به رونق نهاد و در زمان قره قویونلوها دوباره ترقی
 
 كرد. تا جایی كه محل توجه دانشمندان شد، بعد از كریم خان زند و بعد از زلزله
 
 ای كه در زمان قاجاریه رخ داد كاشان دستخوش نابسامانی و منازعات محلی شد و
 
 از این جهت زیان های فراوان دید.

با این همه كاشان همواره در طول تاریخ شهری با اهمیت و زنده بوده است و
 
 همچنین به زندگی ادامه می دهد.

تاریخ كاشان:

در دوران بارانی بین آخرین دوره های یخچالی (زمین شناسی) به نظر می رسد در
 
 مركز ایران دریای پهناوری گسترده بود. این دریا با شروع عهد خشكی به تدریج
 
 كوچك و خشك شد كه اكنون در محل آن كویر بزرگ مركزی برجاست و بشر در
 
 دوره استقرار در روستاها در اطراف این محل اسكان یافته است چنان كه قدیمی
 
 ترین تمدن را می توان در حاشیه هلالی شكل كویر یافت. یكی از قدیمی ترین تمدن
 
 های این حاشیه تمدن سیلك است. تپه های موسوم به سیلك واقع در 2 كیلومتری
 
 جنوب غربی كاشان یكی از كهن ترین مراكز استقرار بشر در فلات مركزی ایران
 
 به شمار می آید. حدود هفت هزار سال پیش مردم سیلك پایه و اساس تمدنی را
 
 بنیان نهادند كه در دوره های مختلف پیشرفت شایانی را بدست آورد. نشانه هایی
 
 از این پیشرفت و ترقی را می توان در آثار سفالین و اشیاء مسی و مفروغی بدست
 
 آمده از این تپه ها (تپه های شمالی و جنوبی سیلك) كه امروزه زینت بخش اكثر
 
 موزه های معتبر ایران و جهان است، مشاهده كرد.

اقوام سیلك كه دارای ابداعات و نو آوری های فراوانی در صنایع آن دوران بوده
 
 اند، با تمدن بین النهرین و مناطق دیگر ایران ارتباطات فرهنگی و اقتصادی داشته
 
 اند. تمدن سیلك به عنوان یكی از نخستین تمدن های دشت نشین برای باستان
 
 شناسان از اهمیت قابل توجهی برخوردار می باشد. خاصه آنكه در كوزه گری و
 
 نگارگری و استفاده از آجر پخته در بنای ساختمان ها و مواد متعدد دیگر به
 
 پیشرفت های قابل ملاحظه ای رسیده بودند. گر چه رد پای این تمدن ناگهان در
 
 تاریخ گم می شود و مردم سیلك بر اثر هجوم اقوام تار و مار و گریزان می شوند،
 
 اما برخی بر این عقیده اند كه ساكنان سیلك پس از ویرانی شهر و دیارشان به
 
 چشمه ساران به ویژه نیاسر و نوش آباد پناه برده و آبادی هایی را به وجود آورده
 
 اند. با توجه به اینكه در مطقه كاشان آثاری از دوره هخامنشی و اشكانی وجود
 
 ندارد و پژوهش های باستان شناسی نیز در این منطقه بسیار محدود بوده است از
 
 تمدن این دوره در كاشان اطلاعات زیادی در دست نیست لیكن كشف سكه های
 
 نقره متعلق به دوران هخامنش و اشكانی در این منطقه نشان از درپای تاریخ دوره
 
 هخامنش و سلوكی دارد. كشف گنجینه ای متعلق به اواخر هزاره اول قبل از میلاد
 
 در روستای مرق گواهی بر امتداد مدنیت در منطقه كاشان تا اواخر دوره هخامنشی
 
 است. گرچه اخبار و مداركی از دوره اشكانیان در این منطقه بدست نیامده است اما
 
 قراین متعدد تاریخی خبر از آبادانی و رونق كاشان در دوره ساسانیان می دهد.
 
 وجود آتشكده های نیاسر، خرمدشت و نطنز، اشارات مولف تاریخ قم به مناطق
 
 باستانی چون نیاسر و نوش آباد، اخباری مربوط به یك شهرك دوره ساسانی به نام
 
 سارویه در منطقه كاشان كه به گزارش تاریخ نویسان تا دوره اولیه اسلامی نیز
 
 آثاری از آن بر جای بوده است همگی گواهی بر این مدعاست.

كاشان در دوران اسلامی همراه با قم، اصفهان، همدان و... از جمله شهرهای بلاد
 
 جبال یا عراق عجم محسوب می شود. تاریخ نویسان فراوانی از مردان نام آور و
 
 جنگجوی كاشان در این عصر (دوران ساسانی) سخن به میان آورده اند كه در
 
 جنگ های بسیار شركت كرده اند «اعثم»كوفی تاریخ نویس بزرگ عرب از حضور
 
 20 هزار سوار جنگجوی قم و كاشان یاد كرده است كه در جنگ «نهاوند» حضور
 
 داشته اند.

مورخان و سفر نامه نویسان اوایل دوران اسلامی از عرب های فراوان در كاشان و
 
 شیعه بودن مردمانشان به عنوان اصلی ترین ویژگی آن یاد كرده اند و كاشان را به
 
 عنوان شهر كوچكی معرفی نموده اند.

كاشان در نخستین دهه های قرن اول هجری با هجوم عرب ها روبرو شد و پس از
 
 مقاومت های بسیار با از دست دادن استحكامات خود، تسلیم شده به تاراج رفت،
 
 حمداب مستوفی در «نزهه القلوب» بنای شهر كاشان را در دوران اسلامی به «زبیده
 
 خاتون» همسر هارون الرشید نسبت داده و در این مورد می نویسد:

در قرن دوم هجری مسلمانان در جایی به نام چهل حصاران زندگی می كردند.

كاشان در دوران آل بویه از رونق و آبادی خاصی برخوردار بود و صنعت
 
 سفالگری و فلزكاری آن شهرت فراوان داشت چنان كه مقدسی در این زمان از
 
 كاشان چنین یاد می كند: «كاشان شهری آباد و روستاهای نیكو دارد، كشتزارهای
 
 بسیار، گرمابه نیكو و نعمت فراوان و دارای دژ و خندقی است.»

كاشان در دوران آل بویه بواسطه ظهور سلاطین شیعی و نفوذ آنان بر خلیفه بغداد
 
 مورد توجه بیشتری قرار گرفت و به همراه قم از عنایت آل بویه و وزیر دانشمند
 
 آنان صاحب بن عباد بی نصیب نماند.

با آغاز قرن پنجم و روی كار آمدن حكومت سلجوقیان، كاشان اهمیت و اعتبار روز
 
 افزونی یافت و در این زمان مردان بزرگ و نام آوری از این شهر به خدمت
 
 حكومت درآمده و به مدارج عالی رسیدند. چنان كه راوندی می نویسد: «اغلب
 
 وزارء و مستوفیان و دبیران دربار، كاشانی بودند، هنر و علم در این زمان كمال
 
 یافت و كاشان محل و منشاء فضل و ادب شد. در این دوره، شهر توسعه یافت و
 
 بناهای عمومی فراوان و گوناگونی مانند مسجد، مدرسه، خانقاه، دارالشفاء و
 
 كتابخانه ساخته شد.»

بیشتر بناهایی كه در دوره سلجوقیان بنا شده است به دلیل زلزله های پی در پی
 
 ویران شده و از میان رفته اند، لیكن آنچه باقی مانده، نشانی از توسعه و آبادی
 
 كاشان در این عصر می باشد. مهمترین آثار بجای مانده از این بناها مسجد جامع
 
 است كه در این دوران (سلجوقیان)بازسازی شده و دارای گنبدی آجری و مناره ای
 
 مزین به خط كوفی با تاریخ 466 ه. ق است.

علاوه بر آن مناره «پنجه شاه»، «برج و باروی شهر»، «بند قمصر» و «قلعه جلالی»
 
 از دیگر بناهای معروف این عصر به شمار می روند.

در دوران سلجوقیان كاشان به ترقی و آبادانی قابل ملاحظه ای رسید. كثرت
 
 آثار تاریخی در این دوره و وجود مدارس متعددی كه در این دوره در كاشان
 
 تأسیس شد و نیز ظهور دهها دانشمند كاشانی در این مقطع گواهی بر مدنیت و
 
 پیشرفت این شهر بوده است. كاشان در این دوره آن چنان كه در كتاب راحه
 
 الصدور و دیوان ابوالرضا راوندی آمده است دوبار توسط میاجیق یكی از سرداران
 
 خوارزمشاهی و ملك سلجوق بن محمد بن ملكشاه سلجوقی مورد هجوم قرار گرفته است.
هر دو هجوم شهر كاشان به واسطه برج و بارو و پایمردی و جوانمردی اهالی در
 
 امان مانده است. اما روستاهای بی دفاع مورد قتل و غارت واقع شده اند.

كاشان در قرن هفتم با حملات وحشیانه مغولان صدمات فراوانی دید و بخشی از
 
 شهر ویران شده و به غارت رفت ولی دیری نپائید كه به دلیل رونق كارگاهها و
 
 بافت و انواع قالی، پارچه، ساخت كاشی و سفال دوباره حیات خود را بازیافت. در
 
 این دوره بناهای تازه ای ساخته شد و بازار نیز گسترش یافت. در زمان جهانشاه
 
 «قراقویونلو» بناهای معتبر دیگری هم ساخته شده كه برخی از آن ها هنوز پا
 
 برجاست از جمله میدان سنگ و بناهای اطراف آن كه به همت عمادالدین محمود بنا
 
 گردید. پس از برقراری حكومت مغولان در ایران و قبول اسلام و تشیع توسط
 
 ایلخانان مغولی، كاشان از شهرهای آباد و پر رونق ایران به حساب می آمده است.
 
 حتی غازان خان سلطان مغولی پس از اینكه به مذهب شیعه درآمد، عنایت خاصی
 
 به كاشان داشته و عمارات قابل توجهی در این شهر بنا كرده است. معروفترین
 
 عالمان كاشانی دوره سلجوقی و مغول عبارتند از:

محمد بن علی بن سلیمان راوندی مولف راحه الصدور درباره تاریخ سلجوقیان –
 
 علامه قطب راوندی – سید فضل ا... ضیاء الدین ابوالرضا عالم و فقیه و ادیب
 
 حكیم فضل الدین كاشانی معروف به بابا افضل – عارف نامی عبدالرزاق خان
 
 كاشانی از شاگردان مكتب ابن عربی – عزیزالدین محمود كاشانی و غیاث الدین
 
 جمشید كاشانی، حكیم، منجم و ریاضی دان نامی كه به سبب تبحر و تالیفات در
 
 ریاضی و نجوم شهرت جهانی دارد.

با روی كار آمدن حكومت صفوی در قرن دهم هجری، اهالی كاشان، شیعیانی مومن
 
 بودند و از حكومت آنان استقبال كردند. اگر چه زلزله ویرانگر سال 982 ه. ق
 
 ضربه سختی به بناهای شهر وارد آورد لیكن در این دوره از تاریخ كاشان در
 
 شئون مختلف ترقی فراوانی كرده و به منتها درجه شهرت دست یافت. صنعت و
 
 هنر بافندگی در این شهر به اوج ترقی و شكوفایی رسیده و بهترین و زیباترین
 
 انواع پارچه ابریشمی، كتان، مخمل، مرغوبترین قالی های پشم و ابریشم در كارگاه
 
 های نساجی كاشان بافته می شد. چنانكه شاردن سیاح فرانسوی می نویسد:

اساس ثروت و حیات مردم كاشان از صنایع نساجی و ابریشم بافی و تهیه قطعات و
 
 زربفت و نقره بافت تشكیل شده است. دهها اثر تاریخی در شهر و حومه آن و
 
 ظهور دهها عالم و فقیه كاشانی در این دوره همگی نشانگر عصر طلائی كاشان
 
 در این دوره می باشد. سلاطین شیعه صفوی پس از اینكه اصفهان را به عنوان
 
 پایتخت برگزیدند و به كاشان كه از مهمترین كانون های شیعه نشین بود توجه
 
 شایانی كرده و ضمن سفرهای متعدد به این شهر اماكن رفاهی و مذهبی بسیاری را
 
 به یادگار گذاشتند. اهمیت كاشان در این دوره به حدی است كه سفرنامه نویسان از
 
 این شهر به عنوان پایتخت مذهبی ایران یاد كرده اند.

بازار كاشان در این دوره نیز رونق و گسترش یافت، شاع عباس در وسط بازار،
 
 چهار سوق تازه ای به نام قیصریه مشتمل بر دكان ها و كاروانسراهای مجلل بنا
 
 نهاد، دهها بقعه متبركه بازسازی و نوسازی گردیده و كاروانسراها و مساجد با
 
 شكوهی ساخته شد. یكی از ارزنده ترین و مجلل ترین بناهای این دوران باغ فین
 
 است كه در 5 كیلو متری جنوب كاشان بنیان نهاده شد.

مشهورترین عالمان دوره صفوی عبارتند از:

ملا فتح ا... كاشانی، متكلم، فقیه مفسر و ادیب و صاحب آثار متعدد – ملامحسن
 
 فیض كاشانی كه از وی ده ها آثار در زمینه های حكمت، كلام، اخلاق، عرفان
 
 و ... بر جای مانده است – كلیم كاشانی – محتشم كاشانی، مدیحه سرای نامی
 دوران صفویه.

در اواخر دوران صفویه كاشان دوباره مورد هجوم افغان ها قرار گرفت در یكی از
 
 این هجوم ها كه در زمان حسنقلی خان حاكم افشاری كاشان صورت گرفت. اهالی
 
 روستاهای كویر كاشان همانند نوش آباد و نصرآباد مورد قتل و غارت قرار گرفتند
 
 اما این بار نیز برج و بارو و تیر انداز های فراز آن مانع از ورود این مهاجمان به
 
 داخل شهر كاشان شدند. كاشان در دوران قاجار روزگار را به آرامی می گذارند و
 
 با آنكه زلزله مهیب سال 1192 ه ق در واپسین سال های حكومت زندیه شهر را
 
 ویران كرده بود و رونق زمان صفویه را نداشت ولی هنوز صنعتش بر سایر شهر
 
 ها برتری داشت. شهر در این زمان گسترش یافته و بناهای فراوانی بدان افزوده
 
 شد. از جمله بناهای این دوران خانه بروجردی ها، طباطبائی ها، عباسیان و..
 
. مسجد و مدرسه آقا بزرگ، مدرسه امام و... است كه از شاهكارهای هنری این
 
 عصر به شمار می روند. «دیولاخوا» كه در سده سیزدهم كاشان را دیده است آن را
 
 چنین توصیف می كند: «خانه ها با خشت و گل تمیز ساخته شده، كوچه ها
 
 سنگفرش و بازار وسیع و آباد است». از مهمترین رویدادهای این دوره می توان به
 
 قتل امیركبیر، طغیان نابینایان و جنب و جوش مشروطه خواهان كاشانی اشاره
 
 كرد. در این دوره كاشان از بلایای طبیعی همچون سیل های مخروب، خشكسالی و
 
 قحطی در امان نبوده و در این حوادث هزاران نفر از اهالی به كام مرگ افتادند.
 

در این دوره نیز عالمان بزرگی در این شهر پا به عرصه وجود گذاشتند، كه
 
 مشهورترین آنان عبارتند از: ملا مهدی نراقی، فیلسوف، متكلم، فقیه، منجم و... ملا
 
 احمد نراقی فرزند ملا مهدی از عالمان نام آور و فقهای معروف این دوران است –
 
 ملا حبیب ا... شریف، عالم دینی و ادبی عصر خویش – ملا عبد الرسول مدنی.

كاشان در همه ادوار تاریخی و هنری از چنان غنا و تنوعی برخوردار شد كه
 
 نظری حتی به اجمال و اختصار بر آنها فرصتی طولانی را طلب می كند. این شهر
 
 ضمن معرفی چهره های استثنایی از ایمان و علم و ادب و هنر همچون: ملا محسن
 
 فیض – غیاث الدین جمشید كاشانی – بابا افضل – سهراب سپهری – محتشم كاشانی
 
 – ملا احمد و مهدی نراقی و... عنوان دارالمومنین را نیز برای خود به ارمغان
 
 آورد و آثار بازمانده از آنان كاشان را در ردیف پربارترین گنجینه های علمی و
 
 هنری جهان قرار داد.

وجه تسمیه كاشان
در مورد وجه تسمیه كاشان سخن بسیار است. لیكن با در نظر گرفتن معنی واژه
 
 های كاس، كاسه و كاس آب و موقعیت كاشان در قدیم این واژه می تواند گرفته شده
 
 از كاس باشد كه در اصل كاشان و به مرور زمان به كاشان تغییر شكل یافته است.
 

زبان شناسان بر این باورند كه نام كاشان به معنی خانه های تابستانی است، كه با
 
 چوب و نی ساخته می شده است ولی برخی دیگر نام كاشان را ماخوذ از كلماتی
 
 چون كاسیان، كاشیان، كی آشیان و كاه فشان، كاسو یا كاشو می دانند.

در كل در مورد وجه تسمیه كاشان و نام اولیه آن از طرف مورخین و باستان
 
 شناسان و عقاید گوناگونی ابراز شده كه به چند مورد آن اشاره می شود:
  1. از آنجا كه این شهر در قرون متمادی مركز ساخت بهترین كاشی ها بوده آن
  2.  را كاشیان و كاشان نامیده اند.
  3. گوهی از باستان شناسان پس از حفاری های باستان شناسی در تپه های سیلك
  4.  به این نتیجه رسیده اند كه نام كاشان مشتق از كلمه كاشو یا كاسو است و آن
  5.  نام قومی كهن بوده كه در بین النهرین می زیسته اند و سپس به این سامان
  6.  نقل مكان كرده و نام محل اسكان آن ها كاسیان یا كاشیان خوانده شده است.
  7. ملك الشعراء بهار در دیوان خود وجه تسمیه كاشان را معبد و جایگاه جشن و دل آسایی دانسته است.
  8. مولف كتاب فرهنگ واژه های فارسی در زبان عربی می نویسد: كاشان به
  9.  خانه های تابستانی اطلاق می شود كه با چوب و نی ساخته می شد.
  10. مولف كتاب آثار تاریخی كاشان و نطنز می نویسد: چون اولین جایگاه آبادانی
  11.  در این ناحیه به امر پادشاهان اساطیری در كنار چشمه فین ساخته شده آن را كی آشیان یعنی جایگاه حكام گفته اند.


موقعیت ارتباطی
كاشان به علت واقع بودن در سر راه های تجارتی و ارتباطی در تمامی ادوار از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است.
زمانی در كنار جاده ابریشم واقع بوده و در رونق و آبادانی شهر سهم بسزایی داشته

 است و در حال حاضر نیز بر سر شاهراه ارتباطی بسیار مهمی قرار دارد كه

پایتخت را به شهرهای جنوبی كشور همچون نائین، یزد، كرمان، بندر عباس و...

مربوط می سازد. خصوصاً جدیداً با تكمیل اتوبان قم – اصفهان این ارتباط سهل

الوصول تر شده است. و همچنین كاشان با قرار گیری در مسیر راه آهن تهران –

اصفهان، تهران – یزد و كرمان توسعه و گسترش اقتصادی و رشد افزون تری را

پیدا كرده است.


طبق نقشه جغرافیایی سازمان نقشه برداری كشور شهرستان كاشان دارای چهار

بخش است:
1 – نیاسر 2- قمصر 3 – برزك 4 – مركزی و حومه


بر اساس تقسیم بندی فوق در مجموع 84 ده آباد در شهرستان كاشان وجود دارد.

اما بسیاری از دهات دیگر نیز دیده می شود كه به علل مختلف (نبودن آب و...)

خالی از سكنه و متروكه شده اند بطور كلی 110 تا 130 روستا در اطراف این

 شهرستان وجود دارد.

مذهب:
مذهب مردم این شهر، شیعه اثنی عشری است چنان كه بواسطه ایمان راسخ، زهد و

 تقوای بی نظیر شیعیان آن از صدر اسلام تاكنون با نام دارالمومنین در صدر

شهرهای شیعه نشین قرار گرفته و به نیكی از آن یاد شده است. به طوری كه در

زمان صفویه كاشان پایتخت مذهبی ایران شناخته شده بود. از قرن ها قبل عده ای

از یهودیان نیز در كاشان ساكن بوده اند كه از دوره صفوی تعداد آن ها زیاد بوده

لیكن امروزه تعداد كمی از آنان در این شهر اقامت دارند. یاقوت حموی نیزد در

معجم البلدان در مورد ایمان مردم كاشان می نویسد:


«عده ای از علویان ساكن كاشان منتظرند كه صبح فردا قائم آنان ظهور كند و در

هر طلوع، مسلح سوار بر اسب به خارج از شهر می روند و متاسف بر می

گردند.»

زبان:
زبان مردم این شهرستان فارسی است. ولی در روستاهای حاشیه شهر، زبان رایجی

 و تاتی رواج دارد كه اصل آن در واژه های فارسی دری یا فرس قدیم است.

ضرابی در تاریخ كاشان می نویسد: مردم بلوك (حومه) را زبانی دیگر است كه اهل

 شهر از فهم معانی آن بی خبرند و آن را زبان رایجی گویند كه دارای واژه های

دری فراوانی است.

آب و هوای كاشان


از نظر پهنه بندی اقلیمی شهر كاشان در پهنه اقلیمی با زمستان های نسبتاً سرد و

تابستان های خیلی گرم و خشك قرار گرفته است.


شهرستان كاشان در حدود جنوب و غرب در محاصره سلسله جبال مركزی ایران

قرار گرفته است. آبادی های دامنه این كوهستان عموماً دارای آب و هوایی لطیف و

 معتدل می باشند ولی از جانب شمال شرق كه به زمین های شوره زار كویر

مركزی ایران اتصال پیدا می كند هوای آن بتدریج خشك و سوزان می شود و آب و

 هوا در قسمت جلگه ای كاشان گرم و خشك می باشد. دلیل اصلی خشكی هوای

كاشان مجاورت آن با دشت كویر است. گرمای هوا در این شهر در تابستان از مرز

 40 درجه سانتیگراد نیز عبور می كند. وزش بادهای كویری كه از صبح تا شام

جریان دارد، موجب حرارت و خشكی هواست و از شام تا بام كه نسیم خشكی از

 جهت كوهستان جریان پیدا می كند باعث تعدیل هوای منطقه می گردد. بادهای

موسوم به باد سرخ، باد شهریاری، باد سام، باد شمال و باد قبله از بادهای معروف

این منطقه است كه اكثراً از كویر به سوی كاشان می وزد. در زمینه منابع آب،

كاشان شامل رودخانه های این شهر رود خانه ها، چاههای عمیق، نیمه عمیق و

چشمه سارهاست. مهمترین رودخانه های این شهر رودخانه های هنجن، قهرود،

لتحر و چم رود می باشند كه همگی فصلی است و بیش از 130 رشته قنات در

اطراف شهر وجود دارد كه بین 40 الی 50 رشته آن هم اكنون مورد بهره برداری

 قرار می گیرد. علاوه بر قنات ها بیش از 8 چشمه سار وجود دارد كه بین آن ها

چشمه سلیمانیه فین از آبدهی و اهمیت ویژه ای برخوردار است.

مشاهیر كاشان


در طول تاریخ پرفراز و نشیب ایران در دوران های مختلف از زمان ساسانیان، آل

 بویه (كه زبیده خاتون همسر هارون الرشید كاشان كنونی را بنا نهاد) تا عهد

سلجوقی، صفویه و قاجاریه و پس از آن انسان های بزرگی در این دیار پرورش

یافته و به دنیا معرفی شده اند از جمله: غیاث الدین جمشید (ریاضی دان و منجم

بزرگ)، كمال الملك و صنیع الملك (نقاش و نامدار)، ملا محسن فیض و ملا احمد

و ملا مهدی نراقی (عالم، حكیم، عارف و دانشمند)، ملا فتح اله كاشانی (مفسر)،

 محتشم كاشانی، بابا افضل مرقی، سپیده كاشانی، كلیم كاشانی و سهراب سپهری

(شاعران نامی) و صدها چهره برجسته دیگر.

آثار تاریخی كاشان


تپه های باستانی سیلك


چشمه سلیمانیه


• باغ فین


• مدرسه آقا بزرگ


• مجموعه تاریخی بازار


• مدرسه امام خمینی (ره) (سلطانیه)


• تیمچه امین الدوله


• مسجد و میدان میرعماد (سنگ)


• مسجد جامع

 

منبع: تالار گفتگوی ایرانیان