کسی می آید...

من خواب دیده ام که کسی می آید

من خواب یک ستاره ی قرمز دیده ام

و پلک چشمم هی میپرد

                   و کفشهایم هی جفت میشوند
                                                             

                                                ـ و کور شوم اگر دروغ بگویم ـ

من خواب آن ستاره قرمز را وقتی که خواب نبودم دیده ام

کسی می آید
              

                  کسی دیگر

                                     کسی بهتر
                                                          کسی که مثل هیچکس نیست ...

 

مثل پدر نیست ،

               مثل انسی نیست ،

                                     مثل یحیی نیست ،

                                                                 مثل مادر نیست.

                        ـ و مثل آنکسیست که باید باشد ـ

 

و قدش از درخت های خانه ی معمار هم بلندتر است

و صورتش از صورت امام زمان هم روشنتر

 

و اسمش آنچنانکه مادر در اول نماز و در آخر نماز صدایش میکند:

                                                                                                  ‌<یا قاضی القضات است>

و میتواند
تمام حرف های سخت کتاب کلاس سوم را با چشم های بسته بخواند

و میتواند حتی ...

 هزار را بی آنکه کم بیاورد از روی بیست میلیون بردارد!!

                                       چرا من اینهمه کوچک هستم
                                            که در خیابانها گم میشوم؟؟

چرا پدر که اینهمه کوچک نیست

                                      و در خیابانها هم گم نمیشود...

                                      کاری نمیکند که آنکسی که بخواب من آمده ست ،

                                                                               روز آمدنش را جلو بیاندازد ؟ ؟ ؟

کسی می آید...
کسی که در دلش با من است ،

                               در نفسش با من است ،

                                                                  در صدایش با من است

کسی که آمدنش را نمیشود گرفت

و دستبند زد و به زندان انداخت

 

من خواب دیده ام

یادت میاد؟

دلم هوای شهریار کرد...!

 

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی وفا بی وفا حالا كه من افتاده ام از پاچرا
نوشدارویی نوشدارویی نوشدارویی و
بعد از مرگ سهراب آمدی
سنگدل سنگدل سنگدل این
زودتر میخواستی حالا چرا
عمر مارا مهلت امروز و فردای تو نیست
من كه يك امروز مهمان توام فردا چرا
نازنينا نازنينا نازنينا ما به ناز تو
جوانی داده ايم
ديگر اكنون با جوانان
ناز كن با ما چرا
وه كه با اين عمر های كوته بی اعتبار
اينهمه غافل شدن از چون منی شيدا چرا
آسمان چون جمع مشتاقان پريشان مي كند
در شگفتم من در شگفتم من
نمی پاشد ز هم دنيا چرا
شهريارا بي حبيب خود نمی كردی سفر
راه عشق است اين يكی بي مونس و تنها چرا

( شهريار )

تولد آبجی ملیکا

سلام بچه ها. مخصوصا کنکوریا. مخصوصا ریاضی که مثل من دیروز و انسانی ها که امروز یه نفس راااااااحت کشیدن.

راسی...

بازم تولـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

تولد آبجی ملیکا دوست خیلی خوب و البته همشهریمون

 

ما کاشونیا اینیم دیگه هوای همدیگه رو داریم.

از بس همو دوست داریم

 

آبجی ملیکا تولدت مبارک!

 

برین و تولدشو تبریک بگین: http://www.m2fan.blogfa.com/

چهار تا تولد

این چند وقته که پر بودیم از تولد. همش هم به خاطر روزای خوش دنیاس که به من رو کرده. آخه چند وقتیه زندگی بی نظیری رو دارم تجربه می کنم. فوق العاده شادم. خدا رو شکر

امشب تولد امام حسین و حضرت عباس و امام سجاده. بعد بعد بعدش اون پایینا تولد منم هست. البته به تاریخ قمری

 

عید همگی مبارک